Εικόνες μνήμης από μια ακόμα χαμένη πατρίδα.

…….Εικόνες μνήμης από μια ακόμα χαμένη πατρίδα…
…….Από την λατρεμένη πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των ένδοξων Πτολεμαίων, την αλησμόνητη Αλεξάνδρεια…
…..Την μαγευτική Σκεντερέγια, εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων…
……Την Αλεξάνδρεια των γονιών μου… Των πρώτων μου τρυφερών χρόνων…
……Σκιές πλέον θαμπές, που όμως καλύπτονται από ένα μαγευτικό πέπλο τρυφερότητας…….Η περιοχή αυτή είναι πάνω στον παραλιακό δρόμο, στην κορνίς και πολύ κοντά στον Ελληνικό Ναυτικό Όμιλο..
…..Είναι τραβηγμένη η φωτογραφία αρχές της δεκαετίας του ’50…
….Τότε που τίποτα ακόμα δεν μαρτυρούσε τα μελλούμενα ,με την μεγάλη και άτακτη φυγή… Την διάλυση αυτής της λαμπρής Κοινότητας με την σπουδαία παρουσία. Και την μακρά ιστορία.
….Την απεγνωσμένη φυγή των 150.000 Ελλήνων προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.. Κυρίως προς την Μητέρα Πατρίδα που τότε πάμφτωχη αδυνατούσε να σηκώσει το βάρος κι άλλων προσφύγων.
Καθώς ανύμπορη να ταίσει τα ίδια της τα παιδιά, τα έστελνε μετανάστες στα κολαστήρια του Βούπερταλ, του Μονάχου…Στίς λάντζες της Νέας Υόρκης και αλλού, για να εργαστούν, ως γκασταρμπάιτερς….
…..Μισό αιώνα μετά η ιστορία της μετανάστευσης,της εξαθλίωσης, της αθλιότητας , επαναλαμβάνεται…
…..Τουλάχιστο να μην χάσουμε άλλη Ελλάδα…
…..Να μην κλάψουμε άλλη πατρίδα, βαφτίζοντάς την κι αυτή, »Αλύτρωτη»
Γιατί αλίμονο, είμαστε ο μοναδικός λαός που όπως δείχνει η ιστορία του, τίποτα δεν διδάσκεται από τα ασυγχώρητα λάθη ,του παρελθόντος του…
Κάνοντας τον ωχαδελφισμό του στοιχείο της αναφοράς του…

pdfprint

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *