ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΖΩΗΣ ΤΑ «ΠΙΡΟΥΝΙΑΝΑ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΠΑ

Γράφει: ο Πάνος Καλουδάς.

Ύστερα από έναν επίπονο αγώνα μηνών, του Συλλόγου «Πιρουνιανών»-Αξέντι, του νομού Ηρακλείου Κρήτης, είναι πλέον όλα έτοιμα, για την μεγάλη γιορτή που ετοιμάζουν… Για τα περίφημα «Πιρουνιανά»… τα «Αυξέντια»… Γνωστά πλέον σε όλη την Ελλάδα, για την όμορφη αυτή οκταήμερη πολιτιστική τους παρέμβαση… Με δρώμενα άλλων εποχών… Με δράση Μινωικών αθλημάτων, που είναι πια τελείως άγνωστα στους καιρούς μας… Με πολλή και καλή Κρητική μουσική και τραγούδι. Μα και με έντονες και καλά επιλεγμένες, λαϊκές, μελωδικές στιγμές… Μια πολύ όμορφη διαδραστική πρωτοβουλία, γεμάτη ζωντάνια, μεράκι και εικόνες που θα μείνουν σε όλους τους τυχερούς που θα επισκεφθούν τα Πιρουνιανά, αξέχαστες…

4314-4Με το δίκιο τους λοιπόν οι διοργανωτές, ο σύλλογος δηλαδή «Πιρουνιανών» Αξέντι, της περιοχής Αγίας Βαρβάρας και ο πρόεδρός τους, ο κύριος Γιώργος Σαβουϊδάκης, να καμαρώνουν, για την απόλυτη πλέον ετοιμότητα, στην τόσο δύσκολη αυτή διοργάνωση, των οκτώ ημερών…

Μιλώντας με την μουσική παραγωγό και δημοσιογράφο, την κυρία Βούλα Τρίκα, ο πρόεδρος του συλλόγου, ενθουσιασμένος που φέτος, τα μισά έσοδα από τις εισπράξεις, θα πάνε για τη στήριξη της Άσπας, της είπε πως έχει κι’ άλλα όμορφα σχέδια, για το κοριτσάκι αυτό… που λίγο πιο κάτω θα θυμίσουμε την τραγική του περιπέτεια και την δραματική κατάσταση που βιώνει: είπε λοιπόν στην κ. Βούλα Τρίκα… που πρότασή της ήταν φέτος ο σύλλογος αυτός, να ανοίξει την αγκαλιά του, λίγο περισσότερο, για να βάλει μέσα και την Ασπασούλα. Την Ασπασία Μπόγρη…

 

 

 

– Βούλα. Λέω και τη γιορτή μου, να κάνω ένα κάλεσμα σε φίλους και σε συμπατριώτες. Να πάμε να ανοίξουμε, να λειτουργήσουμε και να γλεντήσουμε στον Αη Γιώργη, τον Χωστό. Εκεί πάνω, στο ιστορικό ξωκκλήσι… και λέω να καλέσω Βουλίτσα μου· και την Άσπα…

– Τι λες μωρέ Γιώργη; Πώς να έρθει το κοριτσάκι, στην κατάσταση που είναι; Εκεί πάνω στο βουνό; Ξέρεις πόσο δύσκολη είναι η διαδρομή μέχρι εκεί. Στα κατσάβραχα εκείνα. Δεν πάει το κοριτσάκι…

4314-2– Περπατώντας θα έρθει Βούλα μου. Περπατώντας…Έχω κάνει εγώ την προσευχή μου… Ξέρω τι σου λέω… Έχω κάνει το τάμα μου στον Άγιο. Και ξέρω πως άμα είναι για καλό σκοπό αυτό, ο Άγιος ακούει…Ο Αη Γιώργης είναι δίκαιος και φιλεύσπλαχνος…Ξεχνάς πόσο θαυματουργός είναι; Ξεχνάς πόσα αποδεδειγμένα θαύματα είχαν γίνει, στο ιστορικό αυτό εκκλησάκι, του Αη Γιώργη;

– Ξέρω κι’ εγώ ρε πρόεδρε; Τι να πω; Είναι πολύ βαριά η κατάσταση της Άσπας. Η σφαίρα είναι ακόμα μέσα στο νωτιαίο της μυελό…

4314-3– Έχω προσευχηθεί με την ψυχή μου, για το κοριτσάκι. Και χάρη της ημέρας εκείνης, για την γιορτή μας την κοινή, ο Άγιός μου, θα μου το κάνει το δώρο. Σε διαβεβαιώ θα μου το κάνει… Θα είναι μαζί μας η Άσπα…

– Μακάρι Γιώργη μου… Αυτό θα είναι θαύμα, με παγκόσμια εμβέλεια. Θα αφήσει κυριολεκτικά άφωνη την ανθρωπότητα. Βεβαίως να το οργανώσομε. Μετά τα «Πιρουνιανά», να αρχίσουμε αυτή τη διοργάνωση του Αη Γιώργη του Χωστού… Που ξέρεις, πως το ξωκκλήσι αυτό το ιστορικό, που έχει χτιστεί εδώ και εκατοντάδες χρόνια, για 60 χρόνια δεν λειτουργούσε…

Μακάρι. Με την καρδιά όλων μας η ευχή…

Για να πούμε όμως δύο λόγια και για την Άσπα, για όσους δεν γνωρίζουν, ή δεν θυμούνται την τραγική ιστορία αυτής της νεαρής…Η Άσπα, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άργος… Έζησε στην όμορφη αυτή πόλη, μέχρι τα 17 της χρόνια. Όπου σε μια δύσκολη καμπή, στη σχέση των γονιών της, που επήλθε και η διάσταση στην μεταξύ τους συμβίωση, όπως χιλιάδες άλλα ζευγάρια, ο εγωισμός προφανώς του πατέρα, του έβαλε στο μυαλό του σκέψεις μίσους και εκδίκησης… Έτσι μια μέρα που πέρασε από το σπίτι, για να πάρει την κόρη του να πάνε να φάνε, χωρίς τίποτα να μαρτυράει την επερχόμενη τραγωδία, στο γυρισμό, που κατέβηκε το κοριτσάκι από το μηχανάκι, για να πάρει κάτι από το περίπτερο, δέχτηκε την πρώτη σφαίρα από το όπλο του πατέρα της. Η οποία ήταν πλάι στο χείλος της ξώφαλτση. Ταυτόχρονα με τον πυροβολισμό, ο πατέρας της τής φώναζε… «Άσπα μου, επειδή σε αγαπώ κοριτσάκι μου»… Η Άσπα ξαφνιασμένη, άρχισε να φωνάζει, μέσα στον πόνο, στο ξάφνιασμά της και στην απόγνωσή της: «Μανούλα… Μανούλα βοήθεια»… Ο πατέρας που νόμιζε πως την είχε σκοτώσει, ακούγοντας την κραυγή, γυρίζει την κοιτάζει και την πυροβολεί ξανά. Αυτή η δεύτερη σφαίρα, την πετυχαίνει στο σβέρκο. Και σφηνώνεται στον νωτιαίο μυελό της. Όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Γιατί οι γιατροί πιστεύουν πως αφαιρώντας την, από εκείνο το σημείο, τα πράγματα θα χειροτερέψουν πολύ. Με μη αναστρέψιμα πια δεδομένα. Έχουν καταστραφεί τα πάντα στο κοριτσάκι. Τα πάντα εκτός από το μυαλό. Καταλαβαίνει τα πάντα. Και με χίλιες εκφράσεις του βλέμματός της εκφράζει τον πολλαπλό της πόνο. Δεν μιλάει, δεν κινείται, δεν μπορεί να ελέγξει τις φυσικές της ανάγκες… Δεν, δεν, δεν…Εκεί πάνω στο αναπηρικό της καροτσάκι, ζει. Σαν μια πεθαμένη-ζωντανή… 4314-1Οι ανάγκες της Σπυριδούλας, τεράστιες… Η μητέρα αγωνίζεται με ένα μικρό βοήθημα, που δίνει το κράτος στην Άσπα… Και με την καλή διάθεση των φιλεύσπλαχνων συνανθρώπων μας. Όμως τα έξοδα τεράστια. Συνεχείς ιατρικές παρεμβάσεις. Ειδικές θεραπείες, ειδική αγωγή. Ειδική τροφή. Ειδική συνεργασία ψυχολόγου, λογοθεραπεία, κινησιοθεραπεία, μασάζ… Και τόσα ακόμα. Που με τρομακτική δυσκολία προσπαθεί οικονομικά να τα αντιμετωπίσει η γυναίκα… Η ηρωΐδα αυτή μάνα. Να γιατί πρωτοβουλίες σαν την Πιρουνιανών Αυξεντίου, του Ηρακλείου Κρήτης, αποτελούν πραγματική ευλογία. Για τον σκοπό τον τόσο ιερό, αυτό… Όλη η Ελλάδα, όλοι οι ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι, ευχαριστούν τον Σύλλογο Πιρουνιανών και τον πρόεδρό του για την απόφασή του αυτή. Γι’ αυτό και όλοι μας, θα πρέπει να στηρίξουμε τις εκδηλώσεις. Γιατί κάθε συμμετοχή, αποτελεί και ένα χάδι ψυχής για την Άσπα. Αποτελεί και ένα χαμόγελο ευαισθησίας. Σας περιμένουμε όλους…

 

pdfprint

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *