….ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

….Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Μέχρι πριν τρία χρόνια, αυτό το χαμόγελο, αντανακλούσε τη λάμψη του, στις καρδιές όλων μας. Με αυτή την καθαρότητα την αγνότητα και την μπέσα που το χαρακτήριζε. Σαν σήμερα το 2017, έπαψε να υπάρχει. Στις 18 εκείνου του Ιούλη, η καλή μου φίλη και χρόνια συνάδελφος μου στην ΕΡΤ, η Εύα Παπαδάκη αποφάσισε να εγκαταλείψει την ματαιότητα αυτής της ζωής. Πνιγμένη στα προβλήματα και στις ανασφάλειες που αυτά της προκαλούσαν. Γύρισε την πλάτη στην ζωή, με τόλμη κι αποφασιστικότητα. Με απόγνωση για τα αδιέξοδα που την κατείχαν. Παρά τα όσα της έλεγα κι εγώ κι άλλοι φίλοι μας. Το κουράγιο που προσπαθούσαμε να της δώσουμε..
Νεότατη Μόλις που βάδιζε στην τεσσαρακοστή της δεκαετία. Αυτό το υπέροχο πλάσμα. Το πάντα χαμογελαστό κορίτσι. Τα τελευταία χρόνια η Εύα δούλευε στο ραδιόφωνο του Δήμου της Αθήνας. Ήταν αρχισυντάκτρια στον σταθμό »9.84» Μιλούσε άπταιστα τρεις ξένες γλώσσες.Έχοντας μια πολύ καλή παιδεία. Και μια ικανή εμπειρία στον επαγγελματικό μας χώρο. Ένα πολύ καλό κορίτσι Κοινωνικό,ευγενικό, αυθόρμητο και απέραντα χαρισματικό.
Ας είναι καλά εκεί πάνω στους ουρανούς. Τους οποίους πάντα κοιτούσε με ποιητική και φιλοσοφική διάθεση.Ας είναι καλά.
Και να ξέρει πως δεν την ξεχνάμε. Αντίθετα την αγαπάμε
Την ημέρα μου την θύμισε ο κοινός μας φίλος ο Παναγιώτης Σγούρος. Τον οποίο τον αγαπούσε και τον εμπιστεύονταν.

pdfprint

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *