…ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ… ΓΝΩΣΤΗ ΝΥΦΙΤΣΑ

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς..

…Το να μην μπορεί κάποιος να σε φτάσει.. Και γι’ αυτό να σε φθονεί, είναι θεμα δικό του
…Το να σε φθονεί και γι αυτό να θέλει να σε βλάψει, είναι πλέον θέμα και δικό σου..
Που ως σύνδρομο πια μόνο ένας έμπειρος ψυχαναλυτής, μπορεί να το ερευνήσει.
…Στα 45 περίπου, χρόνια, της συνεχούς επαγγελματικής μου δράσης, στα μεγαλύτερα
Μέσα Ενημέρωσης της χώρας,(ΕΡΤ- ΑΝΤ1- »Ελευθεροτυπία»- »Νέα»- »Έθνος» κ.α,) έχω
συναντήσει πολλά, πάρα πολλά τέτοια ψυχονοητικά σύνδρομα. Βίτσια θα τα χαρακτήριζα
ακριβέστερα. Απέραντα ελεεινά. Τα οποία τα αντιμετώπιζα γελώντας, γιατί τα θεωρούσα
ως επιβεβαίωση του όποιου ήθους μου, των ικανοτήτων και των προσπαθειών μου.
…Όμως τώρα, επειδή πλάι μου έχω και έναν φίλο μου,τον Φίλιππο που δεν φταίει  να
πληρώνει κι αυτός, την μικρότητα,τα κόμπλεξ και την πουστιά του κάθε ενος γελοίου και
της κάθε μιας ανέραστης και απροσάρμοστης, τα πήρα.. Γιατί κι υπομονή έχει τα όρια της
…Ήταν η δεύτερη φορά, μέσα μέσα σε δύο μήνες, που με μια ψευδή καταγγελία, κάποιας
νυφίτσας μας έριξαν το F.B. της Διαδικτυακής Ενημερωτικής Σελίδας που έχουμε.
Που δεν είναι το CNN ούτε το BBC για να προκαλέσει τόσο πια τον φθόνο των ανεγκέφαλων
αυτού του τόπου. Είναι απλά μια φιλότιμη προσπάθεια στήριξης του νησιού μας.
Που την κάνουμε μαζί με όλους τους άλλους, έντιμους, καλοπροέραιτους και αγωνιστές
συναδέλφους των άλλων Μέσων. Που και εκείνοι όπως και μεις, μοχθούμε για τον ίδιο
σκοπό.. Με κάθε θεμιτό και έντιμο τρόπο. Όλους αυτούς τους συναδέλφους τους οποίους
σεβόμαστε, εκτιμούμε και προσεκτικά με αγάπη παρακολουθούμε.
Εμείς για να υπάρχουμε, πληρώνουμε κανονικά την συνδρομή μας στην αρμόδια υπηρεσία
του .gr  Πληρώνουμε ξεχωριστά την κατοχύρωση και το δικαίωμα χρήσης του ονόματος
και του λογότυπου μας. Και έχουμε τεχνικούς διαχειριστές που κι αυτούς φυσικά τους πληρώνουμε. Εμείς δεν μετατρέψαμε τα FaceBook μας σε κακέκτυπα μπακαλο- ειδησάρια
Χωρίς κανένα έξοδο. Που θα μπορούσαμε και μεις να το κάνουμε. Ούτε καταγγείλαμε την
μετατροπή κάποιων FB σε ειδησεο-συμφορές Που θα μπορούσαμε να το κάνουμε Και στην
Γ.Γ.Τύπου και Πληροφοριών.και στην ΕΣΗΕΑ και σε όλους τους φορείς. Δεν το κάναμε.
Όμως με ψευδή κατηγορία και με ανυπόστατη λογική το έκαναν κάποιοι για μας.
Έτσι, αυτή πλέον την φορά, προστρέξαμε στην αρμόδια Υπηρεσία της ΓΑΔΑ.
…Τότε πριν χρόνια, με τον φίλο μου, τον Μανώλη τον Σφακιανάκη,Διευ\τη της Υπηρ.Δίωξης
Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ξεσκεπάσαμε το Παραδικαστικό Κύκλωμα με τον τάχα
αρχιμανδρίτη Γιοσάκη, τον δικηγόρο Λεωτσάκο τους επίορκους δικαστές και τους άλλους
εμπλεκόμενους Με στοιχεία που τα δώσαμε στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο και στον
Γιώργο Τράγκα γιατί εγώ, στον Δημόσιο Φορέα που ήμουν δεν μπορούσα με σιγουριά να
βγάλω τέτοιο σοβαρό θέμα στην δημοσιότητα.
…Σήμερα με τον επίσης πολύ άξιο κ. Γιώργο Παπαπροδρόμου, διευθυντή της Υπηρεσίας
Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, διάδοχο του κ. Σφακιανάκη εντοπίσαμε καθαρά, την
»καταγγέλουσα» πηγή. Τους αθλίους που μας φθονούν. Δεν αποκαλώ ακόμα ούτε το
πρόσωπο ούτε και το φύλλο Αυτού, αυτής, που έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην
κακοήθεια αυτή. Είναι πρόσωπο που το γνωρίζει καλά ο Φίλιππος. Και κάπως λιγότερο
εγώ. Εάν θα αποκάλυπτα με τον φραστικό »στολισμό» που θα του εκανα, δεν θα είχε
μούτρα λεπτό, να σταθεί στο νησί. Θα μάζευε την γαϊδουριά του τα βρώμικα αισθήματα
του και θα την έκανε γι’ άλλη γη και άλλα μέρη Δεν με αφήνει ο Φίλιππος να προχωρήσω
σε αποκάλυψη. Για τους συναισθηματικούς του λόγους. <<Να δώσουμε μια ευκαιρία
ακόμα.. Μικρή κοινωνία είμαστε.. Ας φερθούμε εμείς ανθρώπινα και αυτή τη φορά..>>
Μου λέει. Και το σέβομαι..Εάν υπάρξει επόμενη φορά όμως, ακόμα και παρατρεχάμενους
να βάλει, αυτή η νυφίτσα, θα πάθει την καζούρα που δεν φαντάζεται. Καθώς και μήνυση
και αγωγή. Με την δέουσα ξεφτίλα που πλέον θα αξίζει. Αυτά προς το ΠΑΡΟΝ.
Με την σύμφωνη γνώμη και συνυπογραφή, του φίλου μου και συνεργάτη μου
Φιλιππου Καρακώστα.
…………………………………………………………………………………..Πάνος Καλουδάς.



….Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΥ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ.

…………Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

….Γεμάτη από φυσικές ομορφιές η Σαλαμίνα. Αυτές όλες οι ομορφιές, που την καθιστούν μοναδική.. Μα και η Αρχιτεκτονική της δομή..Όση σώζεται ακόμα. Και τόσα άλλα που την
χαρακτηρίζουν. Όπως οι δαντελωτές της παραλίες, το πράσινο της.. Ακόμα και η τόσο
κοντινή της απόσταση με τον Πειραιά. Όμως σίγουρα,σημείο αναφοράς της είναι και η Δόξα
των θαλασσών μας, που εδώ το νησί μας ξαποσταίνει. Η δύναμη του Πολεμικού μας Ναυτικού
που χρόνια τώρα έχει βρει τη »γωνιά» της, σε μια άκρη του νησιού. Ο Ναύσταθμος..
Που σίγουρα για μας αποτελεί, μια ακόμα Παρουσία Τιμής, στα δοξασμένα νερά του νησιού
μας. Αξίζει με δυο λόγια, να πάρουμε μια μικρή εικόνα γι’ αυτόν..
…Ο Ναύσταθμος της Σαλαμίνας, είναι η μεγαλύτερη Ελληνική Ναυτική Βάση. Και βρίσκεται
στα νοτιοανατολικά του νησιού. Από το βόρειο τμήμα του, βρέχεται από τον Κόλπο Ελευσίνας
και νότιο-ανατολικά από τον Όρμο των Παλουκιών.  Που ανήκει στο σύμπλεγμα του κόλπου
του Αργοσαρωνικού. Στο Ναύσταθμο ναυλοχεί το μεγαλύτερο μέρος του Στόλου μας..
Όπως κανονιοφόροι, ναρκαλιευτικά. φρεγάτες κι άλλα πολεμικά σκάφη. Εδώ είναι και η
πλειονότητα των διοικητικών υπηρεσιών του Πολεμικού μας Ναυτικού. Όπου σ’αυτές τις
υπηρεσίες, απασχολούνται καθημερινά γύρω στις 8- 10.000 εργαζόμενοι.
Ανάμεσα τους τα υψηλόβαθμα στελέχη, οι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, ναύτες, τεχνικό
δυναμικό καθώς και πολιτικό εργατικό δυναμικό.
…Μετά την επανάσταση του 21, που του χρόνου εορτάζουμε τα 200 έτη από την έναρξή
της,άρχισε να δημιουργείται σε σώμα η σύσταση του Π.Ν. Όπου πλέον το 1829 ιδρύεται
στον Πόρο, ο πρώτος Ναύσταθμος. Και παραμένει εκεί, μέχρι το 1881
Όμως από το 1887 έχουν αρχίσει να μεταφέρονται προσωρινά, κάποιες υπηρεσίες του,
στους χώρους της Μονής Φανερωμένης, Στην Σαλαμίνα.
Ώσπου πλέον στις 16 Απριλίου του 1881 αποφασίζεται η μετεγκατάσταση του
Ναυστάθμου, στην θέση Αράπη της Σαλαμίνας.. Η θέση που βρίσκεται σήμερα.
Η συνολική έκταση που απαιτείτο, των 3.000 στρεμμάτων  παραχωρήθηκε από τον
Δήμα Σαλαμίνας και από διαφόρους μικρό-ιδιοκτήτες της γής.
Σιγά- σιγά άρχισε η ανοικοδόμηση των εγκαταστάσεων..Και η μεταφορά των σκαφών
από  τον Πόρο κι από την Μονή Φανερωμένης. 
Ανάμεσα στα πρώτα κτίρια που δημιουργήθηκαν, ήταν κι ο Ναός του Αγίου Νικολάου.
Στα τέλη του 1882 Τέλος αξίζει να σημειωθεί, πως στην διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων,
της Μικρασιατικής Εκστρατείας και των δύο  Παγκοσμίων Πολέμων  ο Ναύσταθμος
Σαλαμίνας, πρόσφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες  στο Ελληνικό Έθνος.
Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής είχε υποστεί μεγάλες ζημιές οι οποίες από τον
Οκτώβρη του 1944 άρχισαν να αποκαθίστανται.
…Ο Ναύσταθμος έχει προσφέρει και στο νησί μας τα μέγιστα. Σε πολλά επίπεδα.
…Πάνω από όλα όμως, έχει προσφέρει με την παρουσία του εδώ, μέγιστη τιμή..



…Κ. ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ… »ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΤΗΣ 7ης ΤΕΧΝΗΣ»

…..Γράφει ο Πάνος Καλουδάς..
…Είναι εμφανής η χρονική απόσταση, των δυο φωτογραφιών..
Τις χωρίζουν κάμποσες δεκαετίες. Στην ασπρόμαυρη φωτογραφία θα μπορούσε να μπει ο τίτλος.»Η τέχνη σε δράση» Ενώ στην έγχρωμη..»Όταν η τέχνη ξαποσταίνει» Μετά από μια τεράστια πολυεπίπεδη προσφορά, στην μεγάλη οθόνη. Και κατόπιν στη μικρή.. Θα πρόσθετα εγώ,που ξέρω
…Είναι ο φίλος μου ο Κώστας Ιορδανίδης. Ένας από τους κορυφαίους της 7ης Τέχνης. Με τεράστια γνώση και προσφορά σ’αυτήν
Κινηματογραφιστής με απίστευτη παιδεία στην Τέχνη του Φιλμ.
Με παιδεία που του τη δίδαξε προσωπικά ο ίδιος ο Φιλοποίμην Φίνος.
Αφού από κει ξεκίνησε την γόνιμη διαδρομή του ο Κώστας
Από την Μεγάλη της Τέχνης Σχολή.την »Φίνος Φίλμ» Με Πέτρο Λύκα, Ηλία Σγουρόπουλο, Γιώργο Τζαβέλα, Ντίνο Δημόπουλο, Αλέκο Σακελλάριο, Γιάννη Δαλιανίδη.Όλους αυτούς τους σπουδαίους,που λάμπρυναν τον πολιτισμό μας Αυτοί όλοι οι κορυφαίοι, που τον αγαπούσαν, τον άκουγαν, τον εμπιστευόντουσαν. Αυτό το νέο παιδί, τότε.Το γεμάτο ανησυχίες Ζήλο,αγάπη,γνώση και άποψη. Το φτωχόπαιδο εκείνο από τα Σεπόλια. Που τον αγαπούσαν και τον υπολόγιζαν όλοι.. Το παιδί εκείνο, που είχε πια γίνει ένα με το σελιλόϊντ. Και την τέχνη εκείνη, που με τόση συνέπεια την υπηρετούσε. Ήμουν 18 χρονών,19, όταν γνώρισα τον Κώστα. Και ήταν ήδη ένας κινηματογραφιστής με πείρα. Με άποψη.Που τον ρωτούσαν και τον συμβουλεύονταν οι πιο φτασμένοι σκηνοθέτες της εποχής.
Ήταν λίγο μικρότερος μου Μα πολύ πιο έμπειρος.
Τον θαύμαζα για τις γνώσεις του στον κινηματογράφο. Και δεν το έκρυβα.
Ένα πολύ καλό παιδί. Με μια γλυκιά μανούλα, που κατάγονταν από ένα χωριό πολύ κοντά στην Άμφισσα Και που μας έκανε την πιο νόστιμη μακαρονάδα
Με σουτζουκάκια..Με αγάπη και ψυχική ευγένεια…
…Πέρασαν τα χρόνια..Σε λίγα ακόμα και το »ρολόϊ» της ζωής, θα γράψει μισόν αιώνα..Εγώ ακολούθησα άλλη πορεία Ο Κώστας έμεινε πιστός στην τέχνη που λάτρευε. Στο σινεμά. Και σήμερα δίκαια πια θεωρείται ως ένας από τους τελευταίους »εργάτες» της τέχνης εκείνης Που τα σύγχρονα μέσα την κατέστησαν »ξεχασμένη» Ο Κώστας πρόλαβε..Δημιούργησε πάνω στη μουβιόλα. Μαζί με τους μύθους εκείνους της τέχνης. Που πρόλαβε και δούλεψε την ποδοκίνητη κολέζα του αρνητικού όπως φαίνεται στην ασπρόμαυρη φώτο, Που του τράβηξε τότε ο φωτογράφος της »Φίνος Φίλμ» ο Κώστας Σακαδάκης. Σκηνοθέτης με υπέροχη αισθητική με ατμοσφαιρική ανάπτυξη και μοναδικά κάδρα. Ένας καλλιτέχνης που έδωσε στην εικόνα μια άλλη διάσταση. Γεμάτη ομορφιά και μαγεία.
Θέλω μαζί του να γράψω ένα βιβλίο, από εκείνη την περίοδο. Την δημιουργική περίοδο της »Φίνος Φίλμ» Με όλους εκείνους τους πρωτεργάτες της τέχνης. Που την περάσανε στην αθανασία. Μια ιστορική καταγραφή.. Όπως την προλάβαμε και την ζήσαμε. Εκείνος σαφώς πολύ περισσότερο. Πρέπει να μείνει εκείνη η ιστορική περίοδος. Όπως έμειναν και οι ταινίες της. Που με τόση χαρά και ενδιαφέρον τις βλέπουμε και τις ξαναβλέπουμε, τόσες δεκαετίες μετά.. –Κωστή μου να είσαι καλά..



ΚΑΡΑΒΙΑ ΠΑΝΕ ΚΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ…

..Από αύριο Δευτέρα, ξεκινάνε και επίσημα τα δρομολόγια των πλοίων. Που όλο αυτό το διάστημα ήταν σε μια λειτουργική καμπή. Εξυπηρετώντας μόνο τα εμπορευματικά οχήματα με τα διάφορα προϊόντα και τους μόνιμους κατοίκους των νησιών.. Φαινομενικά. Διότι στην πραγματικότητα, όσο ο κόσμος »έμενε σπίτι» του, λόγω του τάχα »ιού», τα πλοία μετέφεραν από τα νησιά του Ακριτικού Αιγαίου, προς την ενδοχώρα τους λάθρο-μετανάστες που τα είχαν κατακλείσει. Εικόνα που την δείχνει καθαρά και η φωτογραφία, που συνοδεύει το παρόν κείμενο.. Σε αρκετές δεκάδες χιλιάδες υπολογίζονται οι μετανάστες που διασκορπίστηκαν σε όλη την χώρα. Με πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Καταλαμβάνοντας ακόμα και στρατηγικά σημεία αυτής
…Και φυσικά δεν τίθεται θέμα για τους πρόσφυγες. Τους πραγματικούς πρόσφυγες, που φέρουν τον σεβασμό και την συμπαράσταση όλων μας. Γιατί και μεις στην διάρκεια της ιστορικής μας διαδρομής, υπήρξαμε δεκάδες φορές πρόσφυγες Μιλάμε για τις ορδές των »βαρβάρων» που με το ψευδές πρόσχημα της »προσφυγιάς» Και με την βοήθεια των τελευταίων κυβερνήσεων έχουν κατακλείσει την χώρα. Αλλάζοντάς της ακόμα και τον χαρακτήρα



…ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ Ο.. »ΜΑΓΕΜΕΝΟΣ ΑΥΛΟΣ’ ‘

….Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.
…Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη στιγμή επανέναρξης δραστηριοτήτων, των χώρων εστίασης. Πυρετωδώς ετοιμάζονται όλοι, προσπαθώντας να προσαρμόσουν τα υγειονομικά μέτρα που έχουν επιβληθεί.
Με έντονους ρυθμούς ετοιμάζεται και ο ιστορικός,πλέον και αγαπημένος όλων μας »Μαγεμένος Αυλός»..Ο κ. Δημήτρης Θεοφίλου, με το αίσθημα ευθύνης που τον διακρίνει και με την πείρα που έχει, επιβλέπει την οργανωτική δραστηριότητα στην διάταξη του χώρου. Με τρόπο τέτοιο ώστε να μην χαθεί η έννοια της παρέας. Και η ζεστή επαφή των συνδαιτυμόνων, έστω κι από την επιβαλλόμενη απόσταση.
…Γιατί είναι γνωστό, πως εκεί, στον όμορφο κήπο του »Μαγεμένου Αυλού» κάθε καλοκαίρι, όλοι οι παρευρισκόμενοι γινόντουσαν μια όμορφη κεφάτη παρέα. Απολαμβάνοντας, το τόσο υπέροχο και καλοφτιαγμένο δείπνο, μέσα στην τόσο ξεχωριστή ατμόσφαιρα, που με μεγαλειώδεις τρυφερές »πινελιές» δροσιάς και αγάπης την εμπλούτιζε η όμορφη μουσική και οι πνευματώδεις, ευρηματικές παραινέσεις του Δημήτρη Θεοφίλου Του ανθρώπου, που έξι δεκαετίες τώρα, στον χώρο αυτόν, η προσοχή και η φροντίδα του, ξεκινάει πάντα από την λεπτομέρεια Και μετά επεκτείνεται σε όλες τις άλλες πτυχές. Φέτος το καλοκαίρι λοιπόν, στον δροσερό και πανέμορφο κήπο της Πλατείας Προσκόπων (ή Μάνου Χατζιδάκι) τα πράγματα,(έστω κι από την σχετική τους απόσταση) θα είναι όπως πάντα άψογα, λειτουργικά, αρχοντικά. Μα και τόσο ξεχωριστά Δίνοντας την επιβεβαίωση πως τίποτα στη ζωή δεν είναι τυχαίο Ούτε η όποια επιτυχία, πέφτει εν είδη αγαθού, από τον ουρανό. Αν δεν μοχθήσεις.. Αν δεν εστιάσεις την προσοχή σου πρώτα στην λεπτομέρεια. Για να φθάσεις στα ουσιώδη. Κι από αυτά, στον σεβασμό σου προς τον πελάτη και φίλο. Όπως κάνει ο κ.Θεοφίλου. Μόνο τότε μπορεί κανείς να δρέψει επιτυχίες Τίποτα δεν χαρίζεται, χωρίς μόχθο.
…Από Δευτέρα λοιπόν, και όλη αυτή την εβδομάδα που την ακολουθεί, θα πρέπει όλοι μας να δώσουμε το παρόν μας στον »Αυλό» Στην επανα-συνάντηση μας, μετά από τον τρίμηνο σχεδόν, αναγκαστικό μας εγκλεισμό. Αντάμωμα λοιπόν και πάλι
…Με το χάδι ψυχής…Μα και του ουρανίσκου που τόσο καλά ξέρει να προσφέρει ο »Μαγεμένος Αυλός» Με τις πνευματώδεις, συχνά και χιουμοριστικές παρεμβάσεις του φίλου όλων μας, Δημήτρη Θεοφίλου. Που αποτελούν το άλας της βραδιάς
…Άντε λοιπόν. Ψηλά το κεφάλι. Νικήσαμε τον »ιό» Ας πάρουμε πίσω και τις βραδιές που μας χρωστάει. Τις βραδιές της μοναξιάς που περάσαμε Έγκλειστοι για χατήρι του.



ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ Η ΦΡΑΣΗ… » ΠΗΓΕ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗ» ..;

…….Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.. 

…Χάρη σε μια φράση, που συχνά συνηθίζεται, η Σαλαμίνα μας μπαίνει στα χείλη όλων
όσων την αναφέρουν.
Χωρίς όμως απαραίτητα να την ταυτίζουν με αυτήν. 
Κυρίως από άγνοια..
Πόσες και πόσες φορές όταν κάποιος θέλει να περιγράψει την  ξαφνική του τρομάρα, δεν λέει..
»Πήγε η ψυχή μου στην Κούλουρη»..
Χωρίς να είναι και σίγουρο αν γνωρίζει που είναι η Κούλουρη. Και πως βγήκε η φράση αυτή της ταύτισης  του φόβου, με μια Ιστορική περιοχή, του πιο κοντινού, στην Αττική γη, νησιού μας.
…Κι όμως έχει την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική της πηγή, η φράση αυτή.. 
Και προέρχεται από την αρχαιότητα.
Λέγεται, πως στην διάρκεια των Περσικών Πολέμων
για περισσότερη ασφάλεια και προστασία από τους βίαια εισερχόμενους Πέρσες, 
οι Αθηναίοι, έστελναν τις γυναίκες και τα παιδιά τους, τα πολύ αγαπητά τους πρόσωπα, τις »ψυχούλες» τους δηλαδή,  στην πολύ κοντινή και ασφαλή Σαλαμίνα.
Για να προστατευτούν στην άπλα και την σιγουριά του όμορφου νησιού.
Τους έστελναν στην Κόλουρις..
Όπως ονομάζονταν αρχικά το νησί. 
Και ονομάζονταν έτσι από την στρογγυλότητα του μεγάλου της κόλπου. 
Που αργότερα η »Κόλουρις» μετονομάσθηκε Κούλουρη Έτσι λοιπόν, όσοι δεν είχαν
στρατιωτικές υποχρεώσεις, τα αγαπημένα πρόσωπα των μαχητών, που τα αποκαλούσαν , 
χάρη τρυφερότητας  »ψυχές» πήγαιναν στην Κούλουρη.
Αυτή είναι η μια εκδοχή.
…Υπάρχει και μια ακόμα εκδοχή..
Που ξεκινάει από την περίοδο της Τουρκοκρατίας
Η Σαλαμίνα μας και τότε, έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο, στον αγώνα εκείνον για την 
απελευθέρωση από τον Τούρκικο ζυγό.
Έναν ζυγό, που ποδοπάτησε την ελευθερία  τεσσάρων ολόκληρων αιώνων..
Το  νησί μας τότε αποτελούσε το σίγουρο καταφύγιο, των προσφύγων που κατέφευγαν σ’αυτό για την ασφάλεια τους.
Όλων αυτών των ανθρώπων των κυνηγημένων και κατατρεγμένων…
Των »ψυχών» αυτών που πήγαιναν στην Κούλουρη για την διάσωσή τους.
Έτσι λοιπόν, σιγά-σιγά η ασφάλεια εκείνη της Σαλαμίνας  που έδινε την »ασπίδα» προστασίας στις ψυχούλες των αγωνιστών, στα προσφιλή τους πρόσωπα, άρχισε να χρησιμοποιείται με μια ευρεία έννοια.
Μεταφέροντας την πρόταση, όπως θα την πρόφερε ένας άνδρας μάχιμος στον συναγωνιστή του..
»Πήγε η ψυχή μου στην Κούλουρη»…
Στην σίγουρη, την όμορφη και ασφαλή Κούλουρη. 
Για το Σαλαμινιων  ΒΗΜΑ ΠΑΝΟΣ ΚΑΛΟΥΔΑΣ 



.ΡΥΘΜΟΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ.

………Γράφει ο Πάνος Καλουδάς

…Πυρετώδεις είναι πλέον οι προετοιμασίες των επιχειρηματιών εστίασης και καφέ
εν όψη της επανεκκίνησης των δραστηριοτήτων τους. Μετά από την τρίμηνη σχεδόν
παύση τους. Λόγω της φημολογούμενης πανδημίας. Με τον ίδιο προβληματισμό
όλοι τους, προσπαθούν να δούνε πως θα διαχειριστούν αυτήν την νέα εκκίνηση της
επόμενης ημέρας.. Με όλα αυτά τα μέτρα που περισσότερο σε γρίφο παραπέμπουν
παρά σε κανόνες εύρυθμης λειτουργίας.. Μας έλεγε φίλος και γνωστός επιχειρηματίας
της Κούλουρης ο Ν.Π. <<–Είμαι τόσα χρόνια στον χώρο.. Και τέτοια δοκιμασία πρώτη
φορά την αντιμετωπίζω. Ούτε και να ξεκίναγα από την αρχή..Νοιώθει κανείς πως του
έδωσαν το πράσινο φως της επαναλειτουργίας του, για να τον αναγκάσουν να κλείσει
οριστικά. Πολλές ασάφειες σε όλα..Με αποφάσεις που μάλλον ανέφικτες είναι.
Πες μου, Ιούλιο μήνα, Αύγουστο, με 40 c θερμοκρασία, μπορούν οι κοπέλες που έχω
να σερβίρουν τους πελάτες με μάσκα και γάντια..; Να τρέχουν στο δρόμο πέρα- δώθε
να παραδώσουν απέναντι, στα τραπέζια της παραλίας, την παραγγελία έγκαιρα,
φορώντας μάσκα και γάντια.; Και το ποτάμι που τρέχει ο ιδρώτας τους, που θα πάει..;
Και σου λέω ένα μόνο από τα πολλά που  μας έχουν ζητηθεί να τα εφαρμόσουμε..
Μέχρι ακόμα, στο να τους παροτρύνει ο σερβιτόρος, να  πληρώσουν με κάρτα κι όχι
με τα…»επικίνδυνα» μετρητά. Κι άμα ο άνθρωπος που θα καθίσει στον χώρο μου,
δεν τα έχει καλά με τις κάρτες και το πλαστικό χρήμα..; Ή δεν έχει καθόλου κάρτα
για να πληρώσει;.Εγώ τι θα κάνω..; Να μην τον σερβίρω.; Γίνονται αυτά..;
Σε τέτοιες εποχές ισχνότητας, που κυνηγάμε τον πελάτη με το ντουφέκι.;
Ή πριν τον σερβίρει να τον ρωτήσει..»–Έχετε κάρτα.;Αλλιώς λυπάμαι δεν μπορώ να
δεχτώ την παραγγελία..».. Άστα είναι πολλά τι να σου λέω τώρα. Ξεκινάμε με ‘δεμένα»
τα χέρια..Με κολύμπι στα βαθιά και με δέκα μποφόρ.>>
…Σαν και τον έμπειρο Νίκο Π. αρκετοί είναι οι επιχειρηματίες που προβληματισμένοι,
απογοητευμένοι και ήδη χαμένοι από την τρίμηνη πλέον, αναστολή των εργασιών τους
 ξεκινάνε την Δευτέρα, μέσα σε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Με πολλές επιφυλάξεις
Μα και με πολύ αγώνα. Γιατί το επόμενο βήμα τους, αν δεν τα καταφέρουν θα είναι
δυστυχώς το λουκέτο. Το »Βήμα» της Σαλαμίνας, κοιτώντας πάντα μπροστά και με
αισιοδοξία, ελπίζει να πάνε όλα καλά. Κάτι που το ευχόμαστε σε όλους τους φίλους
μας εδώ στην Σαλαμίνα μέσα από την καρδιά μας. Εμείς εδώ δίπλα τους, σε ότι
περνάει από το χέρι μας, να στηρίξουμε την προσπάθεια.
Άντε παιδιά Κουράγιο. Δύναμη …Καλό ξεκίνημα.
Και παρά τα δύσκολα, ευχόμαστε από καρδιάς να πάτε καλύτερα κι από πέρσι..



…ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΑΝ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ

….Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Σάλος έχει ξεσπάσει στο Ρέθυμνο, με τους Πακιστανούς, που φωτογράφιζαν ανήλικα
κορίτσια. Σε μια από τις παραλίες της περιοχής. Προκαλώντας έτσι, το κοινό αίσθημα.
Η παρέα των κοριτσιών, προχθές το μεσημέρι αποφάσισε να πάει στην θάλασσα να
δροσιστεί από τον καύσωνα. Εκεί που καθόντουσαν στην αμμουδιά, διαπίστωσαν πως
ένας ξένος λαθρομετανάστης μέσα από τη θάλασσα, τις τραβούσε φωτογραφίες. Το
έκανε συνεχώς με επιμονή.. Οι νεαρές ανησύχησαν.και του φώναξαν να σταματήσει.
Και να σβήσει όσες είχε ήδη τραβήξει. Για συμπαράσταση του τύπου προσέτρεξαν και
οι άλλοι δύο φίλοι του. Όμως και οι λουόμενοι που είδαν και κατάλαβαν τι γίνονταν πήραν
θέση υπέρ των ανήλικων κοριτσιών. Κινούμενοι απειλητικά κατά των αλλοδαπών. Που
όπως αποδείχθηκε,δεν είχαν πάει για μπάνιο..Μα για..οφθαλμόλουτρο.
…Κάτω από τις πιέσεις και την αγωνία των κοριτσιών,ο Πακιστανός  αναγκάστηκε να
σβήσει μερικές  Μα με μία του κίνηση άφησε το κινητό του να πέσει μέσα στο νερό, για να
μην μπορεί αυτό να ανοίξει. Ώστε ενδεχόμενα με την κάρτα sim και ένα άλλο κινητό, να
μπορέσει να αξιοποιήσει το »υλικό» που είχε τραβήξει.
…Με αυτό το περιστατικό και με σωρεία άλλων, ο λαός της Κρήτης άρχισε πια να ανησυχεί
με τον συρφετό αυτόν που έχει μαζευτεί στο νησί. Απειλώντας με αντίποινα αν η κυβέρνηση
δεν τους πάρει από κει. Και δεν επαναφέρει στο νησί την ηρεμία που επικρατούσε.
…Τέτοια φαινόμενα δυστυχώς θα αρχίσουν να γίνονται πλέον ορατά. Και να είναι έντονα..
Με όλον αυτό τον όγκο των λαθρομεταναστών που έχει αποδεχτεί η κυβέρνηση, μέσα
στην Ελληνική Επικράτεια. Είναι γνωστό πως η Κρήτη δεν »μασάει» από τέτοια.
Το έδειξε άλλωστε, προ ημερών..Με τις δυναμικές αντιδράσεις κατά των καραβιών που
έφερναν »εισβολείς» από την Λιβύη.. Εισβολείς που αρνήθηκαν να τους δεχθούν οι Ιταλοί
οι Ισπανοί οι Μαλτέζοι …Όλοι ..Τους δεχόμαστε όμως εμείς.. Με τις ..»φιλεύσπλαχνες»
κυβερνήσεις μας.. Περαστικά μας λοιπόν.



…Ο ΔΗΜΟΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ..

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Θετική, γεμάτη ήθος και ιστορική συνέπεια, κρίνεται η πρωτοβουλία του Δήμου της
Σαλαμίνας. Να τιμήσει, μαζί με την »Ένωση Ποντίων Σαλαμίνας» <<Παναγία Σουμελά >>,
την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.Με κάποιες εκδηλώσεις στα
μέτρα φυσικά του εφικτού, λόγω των συγκυριών. Εκδηλώσεις που σίγουρα, χωρίς τα
αναγκαστικά μέτρα, θα είχαν άλλη αίγλη και δυναμική. Μπράβο λοιπόν και στην
πρωτοβουλία του Δήμου, και στον αγώνα της »Ένωσης Ποντίων Σαλαμίνας» που με την
παρουσία της, της δραστηριότητές της, κρατάει άσβεστη τη φλόγα της Εθνικής Μνήμης.
…Για την ιστορία, δυο λόγια.. Για να μην ξεχνάμε. Στους καιρούς αυτούς, που όλα πια
συγκλίνουν στην θαμπάδα της μνήμης. Για να μπορέσει να επικρατήσει η θλιβερή φούσκα
της παγκοσμιοποίησης. Λοιπόν..Κατόπιν εισήγησης του τότε πρωθυπουργού, Ανδρέα
Παπανδρέου, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε το 1994, την γενοκτονία Και ψήφισε την
ανακήρυξη της 19 ης Μαίου ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης, για την  Γενοκτονία των Ελλήνων
στον Μικρασιατικό Πόντο..Από τότε την ημερομηνία αυτή τιμάται ο ένδοξος αυτός Ελληνισμός
…Η Γενοκτονία αυτή, των Ελλήνων του Πόντου,συντελέσθηκε με τις σφαγές και τους
εκτοπισμούς,των Ελλήνων της περιοχής του Πόντου. Ήταν ένα φανατισμένο, γεμάτο μίσος
κίνημα, των Νεότουρκων και των Εθνικιστών του Κεμάλ, κατά την περίοδο του 1914- 1923
Βασανισμοί, δολοφονίες, εξάντληση από έκθεση σε κακουχίες, πείνα δίψα Πορείες θανάτου
στην έρημο και κατάργηση κάθε ανθρώπινης συμπεριφοράς, είχαν σαν αποτέλεσμα, την
πλήρη εξαφάνιση των Ελληνικών Κοινοτήτων, από την περιοχή, που διαβιούσαν, επί τρείς
χιλιετίες. Ο αριθμός των θυμάτων, σύμφωνα με τις περισσότερες Ελληνικές πηγές.. Μα και
ξένους ιστορικούς, υπερβαίνει τις 300.000 Το Κεντρικό Συμβούλιο των Ποντίων, στην
Μαύρη Βίβλο του, κάνει αναφορά, για 353.000
…Οι επιζώντες τότε  Πόντιοι κατέφυγαν στον Άνω Πόντο.(στην ΕΣΣΔ) και το 1922 με την
Μικρασιατική Καταστροφή ήρθαν στην Ελλάδα. Μια ακόμα μαύρη, και ματωμένη σελίδα,
στο βιβλίο της ιστορίας μας.. Που αξίζει, όλοι οι Έλληνες να την γνωρίζουμε και να την
τιμούμε.. Μπράβο για μια ακόμα φορά, στην Δημοτική Αρχή της Σαλαμίνας, που παρά τις δυσκολίες των ημερών βρήκε τον τρόπο να δώσει ένα δείγμα τιμής.



..ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΚΙΣΤΑΝ…ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

………….Γράφει ο Πάνος Καλουδάς

….Να που το..»τριτοκοσμικό» Πακιστάν, βάζει τα γυαλιά στην »πολιτισμένη» ανθρωπότητα
Το Ανώτερο Δικαστήριο της χώρας, του Πακιστάν δηλαδή, αποφάσισε πως ο Κορονοϊός
δεν είναι πανδημία..Και διέταξε την κυβέρνηση να άρει όσες αποφάσεις της εξακολουθούν
να ισχύουν.Και να επιβάλλονται σε επιχειρήσεις, για να σταματήσει τάχα η εξάπλωση του
ιού. Στην απόφασή του, που είναι δεσμευτική, το δικαστήριο τόνισε πως ο »ιός» προφανώς
δεν έχει το μέγεθος που θέλησαν να προσδώσουν. Και άρα δεν είναι πανδημία.. Ενώ πολύ
εύλογα, αναρωτήθηκε, όπως και όλη η ανθρωπότητα, γιατί στην τάχα »μάχη» εναντίον του
χρειάστηκε να ξοδευτεί τόσο πολύ χρήμα. Και να προκληθεί τέτοια καταστροφή.
…Να πούμε τυχερό το Πακιστάν που έχει δικαιοσύνη..;
…Και να αναρωτηθούμε πότε και η δική μας θα πάρει μια ανάλογη απόφαση ;
…Αφού τραβηχτεί λίγο πιο κει από τον »ίσκιο» που προκαλεί η συνεργαζόμενη με τις φαρμακευτικές εταιρείες, μερίδα, της επιστημονικής κοινότητας.
…Γιατί ευτυχώς η χώρα μας διαθέτει και επιστήμονες με κύρος και βαρύτητα.  Επιστήμονες
πραγματικά ταγμένους στην ιερή αποστολή στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν.
Επιστήμονες που γελάνε με τα στημένα αυτά »παιχνιδάκια» τρομοκράτησης.
Με τους διάφορους φιλόδοξους ηγετίσκους  με μπλαζέ υφάκι.και τ’ απλωμένο δακτυλάκι.
…Το δικαστήριο λοιπόν του Πακιστάν, διέταξε την κυβέρνηση, να ανοίξουν πάλι τα εμπορικά
κέντρα Και να αρθούν οι αποφάσεις των απαγορεύσεων. Και η ζωή να πάρει τον ρυθμό της
Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού, Ίμραν Χαν  δήλωσε ότι η αύξηση των κρουσμάτων ήταν
χαμηλότερη από τις προβλεπόμενες εκτιμήσεις..
…Έτσι το Πακιστάν βρίσκει και πάλι τους κανονικούς του ρυθμούς.
… Το…»τριτοκοσμικό»  Πακιστάν. Που τολμάει και ορθώνει το ανάστημά του στον
 »σύγχρονο» αμφιλεγόμενο »πολιτισμό» του χρήματος, του κεφαλαίου και των συμφερόντων.